Τηλεφωνικό Κέντρο : 2310 325 355

Ποια δυσκολία αντιμετώπιζε αρχικά το παιδί;

Ο Θ. προσήλθε στο Διεπιστημονικό Κέντρο Ανάπτυξης Παιδιού και Εφήβου «λόγος» σε ηλικία 3,5 ετών. Μετά από αξιολόγηση λόγου, ομιλίας, γνωστικού επιπέδου και ακουολογικό έλεγχο, διαπιστώθηκε Καθυστέρηση Εκφραστικού Λόγου. Έξι μήνες μετά την έναρξη του προγράμματος ξεκίνησε και η παρέμβαση στη Φωνολογική Διαταραχή καθώς και στη Διαταραχή της Άρθρωσης. Πήραμε το πρώτο δείγμα ομιλίας σε αυτό το στάδιο. Πρόκειται για δείγμα αυθόρμητου λόγου.

Το σχόλιο του κ. Ξωφύλλη

Συχνά με ρωτάνε οι γονείς πότε είναι η κατάλληλη ηλικία για να αρχίσει ένα παιδί λογοθεραπεία ή να επισκεφτεί ειδικό. Δεν είναι δυνατό να απαντήσει κανείς μονολεκτικά ή αναφέροντας απλώς μία ηλικία, διότι η απάντηση εξαρτάται πάντα από το είδος της διαταραχής ή της δυσκολίας που παρουσιάζει ένα παιδί.

Ένα παράδειγμα γι’ αυτό είναι η περίπτωση του μικρού Θ., ο οποίος προσήλθε σε ηλικία τριών ετών με Καθυστέρηση Εκφραστικού Λόγου και Φωνολογική Διαταραχή. Στην ηλικία των τριάμισι ετών ο εκφραστικός του λόγος είχε ήδη βελτιωθεί σημαντικά και ξεκίνησε παράλληλα και η αντιμετώπιση της Φωνολογικής Διαταραχής που καθιστούσε την ομιλία του δυσκατάληπτη έως ακατάληπτη, όπως θα φανεί από το ηχητικό δείγμα που ακολουθεί.

Ακούστε την αρχική ηχογράφηση (αρχείο MP3):

(Θ: θεραπεύτρια. Π: παιδί. ( ): το γράμμα στην παρένθεση ακούγεται αλλοιωμένο.)

Θ: Τι κάνεις εκεί στο σχολείο με τους φίλους σου;
Π: Καλά.
Θ: Τι παίζετε;
Π: Παι…παίγουμε τυνιηγό [Παίζουμε κυνηγητό].  [Τη συλλαβή /νιη/ την παράγει ενωμένα, όπως π.χ. στη λέξη /νιά/τα.]

Θ: Ποιος κυνηγάει ποιον;
Π: Εγώ…
Θ: Ποιον κυνηγάς εσύ;
Π: Τη Μιό(λ)ιη [Ερμιόνη].   [Τη συλλαβή /λιη/ την παράγει ενωμένα, όπως π.χ. στη λέξη χί/λιοι/.]

Θ: Ποια;
Π: Τη Εμιγιόγη [Ερμιόνη].
Θ: Ποια είναι αυτή;
Π: Οοο (χ)ηό(ς) ου α(φ)αή [Ο αδερφός του Ραφαήλ].
Θ: Ααα.
Π: Ο α(φ)αή [Ραφαήλ].
Θ: Τέλεια.

(Πατήστε εδώ για να ακούσετε και να διαβάσετε όλο το διάλογο.)

Πώς εξελίχθηκε η θεραπεία του παιδιού;

Έξι μήνες μετά την πρώτη ηχογράφηση, ο Θ. έχει ολοκληρώσει την ανάπτυξη λόγου, καθώς και την παρέμβαση στα διχειλικά φωνήματα /π,μ,μπ/, στα χειλεοδοντικά /φ,β/ και στα μεσοδοντικά φωνήματα /θ,δ/. Βρίσκεται σε εξέλιξη η παρέμβαση που αφορά το φατνιακό /τ/. Πιο κάτω ακολουθεί δείγμα αυθόρμητου λόγου.

Το σχόλιο του κ. Ξωφύλλη

Στο ενδιάμεσο αυτό στάδιο, έχει αποκατασταθεί η Καθυστέρηση Εκφραστικού Λόγου και έχει αντιμετωπιστεί ένα μεγάλο μέρος της Φωνολογικής Διαταραχής, η οποία καθιστά πλέον το παιδί καταληπτό. Παραμένει όμως σαφώς πίσω από το μέσο όρο των παιδιών της ηλικίας του.

Ακολουθεί δείγμα από διάλογο που ηχογραφήθηκε ενώ το θεραπευτικό πρόγραμμα ήταν σε εξέλιξη:

Θ: Τι έκανες σήμερα;
Π: Εεε… Τίποκα [Τίποτα]. Ααα… Εεε..έτσατσα [έφτιαξα]ένα κουβλακένιο [τούβλινο] αροπλάνο [αεροπλάνο] με κο [τον] μπαμπά μου.
Θ: Πού το έφτιαξες αυτό, στο σπίτι ή στο σχολείο;
Π: Εεε… κο πίτι [στο σπίτι].
Θ: Στο σχολείο πώς πέρασες;
Π: Εεε… Δε πήγαμε κολείο [σχολείο], γιατί είχαν απεδίεθ [απεργίες] οι κυ(ρ)ίεθ [κυρίες] και π(ρ)έπει να τσάχνει [φτιάξει] κην [την] ετσάχφμη [εξάτμιση] ο μπαμπάς.
Θ: Α, ναι;
Π: Να πάει κην… Εεε… να πάει κιον μάκο(ρ)α [στον μάστορα] και… και να… και να τσάτσει κο ακοκίνηκο [φτιάξει το αυτοκίνητο] που κάνει έκοιμο [έτοιμο] (γ)ια [για] κην ετσάτσμη [την εξάτμιση]

Θ: Κατάλαβα.

(Πατήστε εδώ για να διαβάσετε όλο το διάλογο.)

Πώς αντιμετωπίστηκε η δυσκολία του παιδιού;

Στην τελική ηχογράφηση που ακολουθεί, πρόκειται πλέον για το τελικό στάδιο ολοκλήρωσης του θεραπευτικού προγράμματος. Ο Θ. ηχογραφείται αρχικά σε δομημένη δραστηριότητα (περιγραφή εικόνας με βάση κάρτες που του δείχνει η θεραπεύτρια) και στη συνέχεια περιγράφει αυθόρμητα τη γιορτή του σχολείου. Καθ’ όλη τη διάρκεια προσέχει όλα τα φωνήματα που έχει κατακτήσει.

Το σχόλιο του κ. Ξωφύλλη

Η ομιλία του Θ. είναι πλέον αντίστοιχη με αυτή της χρονικής του ηλικίας. Εδώ η θεραπεία φτάνει στο τέλος της και η ομιλία του θα βελτιώνεται σταδιακά μέσα από την καθημερινή χρήση της. Οι επανέλεγχοι από το κέντρο «λόγος» γίνονται σε μηνιαία βάση. Διαταραχές όπως αυτή του Θ. δημιουργούν τόσο ψυχοσυναισθηματικά εμπόδια, όσο και δυσκολίες στη μάθηση σε περίπτωση μη έγκαιρης αντιμετώπισής τους. Συνοψίζοντας την πορεία του Θ., όταν προσήλθε στα τρία του χρόνια έλεγε μόνο φράσεις των δύο λέξεων και, παρ’ όλη την εμφανή δυσκολία του, πρόσωπα του περιβάλλοντός του συμβούλευαν τους γονείς ότι ήταν πολύ νωρίς για να αποταθούν σε λογοπαθολόγο. Από το τελικό αρχείο που θα ακούσετε θα γίνει σαφές πόσο κρίσιμη ήταν η απόφαση των γονέων να συμβουλευτούν ειδικό λογοπαθολόγο χωρίς άλλη καθυστέρηση.

Ακούστε και διαβάστε την τελική ηχογράφηση (αρχείο MP3):

(Θ: θεραπεύτρια. Π: παιδί. ( ): το γράμμα στην παρένθεση ακούγεται αλλοιωμένο.)

Θ: Το πάρκο τι έχει;  [Η θεραπεύτρια του δείχνει μία εικόνα για να την περιγράψει.] Π: Έναν κύριο που αγοράζει εφημερίδες και δύο παιδιά που φεύγουν, έναν κάδο, η κυρία πάει βόλτα τον σκύλο της, υπάρχει ένα μαγαζί που πουλάει πορτοκάλια και μια γιαγιούλα θέλει να αγοράσει πορτοκάλια.
Θ: Πολύ ωραία.
Π: Υπάρχει και ένας κύριος, που το έχει φυσήξει ο αέρας του. Υπάρχει ένα συντριβάνι με μια γοργόνα. Ο ουρανός είναι κατάμαυρος και βρέχει και από εκεί εδώ [δείχνει στην εικόνα] έχει λίγο μπλε.
Θ: Πολύ ωραία.
Θ: Τι κάνατε σήμερα στο σχολείο;
Π: Κάναμε παράσταση, μόνο τα μεγάλα παιδιά έκαναν παράσταση. Εμείς καθίσαμε και βλέπαμε και υπήρχε ένας μεγάλος που έφερνε εφημερίδες, έτρεχε στη σχηνή [σκηνή].
Θ: Τέλεια! Πάρα πολύ ωραία!
Π: Και υπήρχαν δύο στρατιώτες και είπαν και δύο τραγούδια, και πρώτα είπαν όμως τον τζουντ… τον Ντούτζε.